LOVE OF LESBIAN

+

Banda Invitada

SÁBADO 14 DE MAYO 2016

PAZO DOS DEPORTES PACO PAZ · OURENSE

LOVE OF LESBIAN
BIOGRAFÍA

Por mor dunha banda sen cantante e un cantante sen banda, Love of lesbian empezan a tocar no outono de 1997 formado por Santi Balmes (voz, guitarra e teclados),Jordi Roig(guitarra), Joan Ramon Planell (baixo e sintetizador) e Oriol Bonet (batería e programación). Máis tarde incorporaríase á banda Julián Saldarriaga (guitarra, secuenciadores e coros). Actualmente, esta formación a completa nos directos Dani Ferrer(teclados).

Seguindo unha liña absolutamente delirante e irresponsable, a súa primeira maqueta en conxunto fíxose antes de realizar nin sequera un ensaio previo. O resultado foi un conglomerado de ideas procedentes tanto do antigo trío como de Santi Balmes en solitario. O único nexo en común dos mencionados temas era a voz. O proxecto previo de SantiBalmes chamábase LOVE OF LESBIAN. O polémico nome da banda vén dado por unha anécdota do cantante, o cal, sen querer, gravou unha película pornográfica de lesbianismo onde anteriormente estaba filmado a súa propio bautizo, motivo polo cal as súas relacións familiares sufriron unha temporal crise de identidade.

Con semellante nome, Joan Ramón Planell empezou a enviar a primeira maqueta da banda aos medios denominados ‘indie’. Fíxoo en casetes, e non precisamente virxes. Na cara B estaba Madonna.

Levaban quince días ensaiando cando recibiron a primeira boa crítica por parte de Esteve Farrés en Rockdelux . O primeiro concerto fixérono na sala Nirvana de Sant Feliu de Llobregat, e foi un bo sinal: ¿Por que? Moi sinxelo. Foi o peor concerto que xamais presenciase un ser humano, así que non podiamos ir a peor, senón ao contrario. ¡A fama esperábanos¡ Sen ir máis lonxe, Oriol Bonet sufriu algo así como unha “rampla unánime” en todo o corpo. Completamente agarrotado, chamoume a atención desde a súa batería e díxome algo así como “Eh, ese tema, sinxelamente, non o podo tocar porque non se moven os meus brazos”. Desta maneira (levándonos ao noso batería polo aire) finalizou o noso primeiro show.

Acto seguido participaron no concurso de maquetas de revístaa Ruta 66, onde quedaron en segundo posto, o que lles permitiu gravar por primeira vez nun estudo e actuar na final do concurso que tivo lugar na Sala Magic de Barcelona. No ano 1998 chegaron á final do concurso Vila de Bilbao e conseguiron tocar nalgúns festivais nacionais, como o Doutor Music  ou o BAM. O seu primeiro tema publicado foi ‘Slash me ,’ dentro do recompilatorioSnuff 2000 da discográficaSubterfuge. Ese mesmo ano asinaron por Pussycats Records, compañía afincada en Málaga.

O disco foi gravado na cociña do seu primeiro produtor Jean Hugues Dollet (Yanú), previamente insonorizada con colchóns. Microscopic Movies’ (1999) tivo certa resonancia nos medios da época. Neste primeiro traballo entrevese certa imaxinación lírica, pero abrigo, unha gran dose de inxenuidade. Grazas ao envío do disco e o clip de Freakie ‘goes to Hollywood’ a Londres pola súa primeira axencia de management Zero Db, a banda telonearía a The Cure na xira Dream Tour.

Os concertos foron en Valencia, Zaragoza e Barcelona. Foron uns concertos realizados coa mesma ilusión que míseros medios. LOVE OF LESBIAN perseguía o luxoso autocar de TheCure coa furgoneta do pai de Joan Ramón e o coche de empresa de Santi Balmes, quen teoricamente se atopaba traballando en Barcelona, así que se atopaba tecnicamente “á fuga”. En dicha vira acompañáballes Jordi Montero ao violín.

Curiosamente por aqueles anos, Julián Saldarriaga acompañaba á banda en calidade de roadie. Despois de devanditos concertos inesquecibles, love of lesbian volveu á realidade. Tras o seu último concerto teloneando á banda de Robert Smith todos os membros de LOL foron expulsados da sala por un técnico sen dentes: “Ti non sabes quen son. Habemos teloneado a The Cure”, dixeron. “Efectivamente”, dixo o home mellado “Fixéstelo. Agora non. Fóra”.

Devandito comentario marcaría a traxicomedia do seguinte disco.

O aforamento dos concertos non pasaba dunha decena de persoas, sendo optimistas; aínda que a media, sendo realistas, era de 2.

‘It is Fiction?’ (2001) saíu co selo Rock K2 de Barcelona. No disco se transpira certa pesadumbre polo futuro da banda despois dunha xira nefasta en todos os sentidos. As críticas foron boas pero non pasou absolutamente nada. Internet ¿onde estabas entón? Mondo Sonoro deixou o disco como o 8 mellor disco nacional do ano. Juliánempezou a subirse coa banda tocando a guitarra acústica. Durante aquela xira, Oriol Bonetinterpretou un tema á metade de velocidade do normal. Era coma se, no medio dun concerto, entrásemos nunha dimensión de marmelada. Curiosamente, aquela versión foi a que arrincou o aplauso máis afectuoso por parte dos lente pasta máis talibán, e iso que Santi tívoa que cantar como HALL9000, cando o desconectaban.

A xira saldouse cunha mellora de público: 3 persoas de media excepto en Barcelona, onde tiñan amigos.

‘Ungravity’ (2003), saíu baixo o selo francés Naïve. Era o terceiro disco e a terceira discográfica. A primeira desaparecera e na segunda convidáranos cortesmente a largarse. “Non recordo a alguén máis pesado que ti” foi unha das lindezas que escoitou o cantante por parte dun empregado de K Industria Cultural.

E Era certo.

Outra vez en Sant Feliu de Llobregat, Oriol Bonet, Joan Ramón Planell e Jordi Roig,decidiron, de maneira unánime, deixar só ao cantante no medio dunha canción.

Estábanse meando.

En Madrid, tras un concerto diante de oito persoas, a banda decidiu volver a Barcelona esa mesma noite tras non ser capaces de atopar un sitio para aparcar. quedaron durmidos na furgoneta á altura de Zaragoza. Con todo, ‘Ungravity’ foi en certa medida unha saída do abismo. O disco transpiraba unha nova luz, debido ao sincero apoio que recibiu desde antes da súa gravación por parte do selo, capitaneado por Yann Padrón, Hugo Fernández eOctavi Botana.

Ungravity’  foi o primeiro traballo de love of lesbian producido por Ricky Falkner.

Ungravity’  foi, tamén, a primeira produción da vida profesional de Ricky Falkner.

No devandito traballo colaborou Piti Elvira de Standstill ‘’ na canción ‘Radio in my brain’ e no resto de temas Josep Maria ‘Baldomà Baldo’ colaborou engadindo teclados. Julián Saldarriaga foi músico en directo ata aquel momento. Mondo Sonoroclasificou ‘Ungravity’  como o 4 mellor disco nacional e ‘Satellites’ apareceu nun Split da revista Rockdelux no seu recompilatorio de mellores cancións nacionais do ano.

Ungravity’  contén unha canción secreta, ‘Satellites Reprise’, xusto ao final da última canción.

A media de asistentes aos concertos elevouse a 5.

Exceptuando, claro, os festivais tales como o Bam, MMVV, etc.

En Bilbao tocaron diante de dúas persoas sentadas nunha cadeira.

Cando finalizou ‘Satellites’, largáronse.

Nese concerto, o resto de compoñentes fixéronlle a vaca ao cantante, é dicir, fixéronme a vaca e logo lanzáronme ao público. As vantaxes de ser unha banda sen fans notáronse, grazas a Nietzsche, aquela noite.

Conclusión da primeira etapa.

Cando nos preguntan se deixamos de ser indies, non sabemos que contestar. O único que podemos dicir é que ser “indies” naquela época, a pesar do apoio dos medios, era un continuado proceso de autolesión espiritual cuxo máximo premio consistía en tocar en Benicassim ás cinco da tarde, cousa que a banda fixo naquel disco. Sería absurdo non efectuar agora unha autocrítica. Si, despois de diferentes entrevistas falando do pasado o grupo considerou os inicios en inglés como “un erro” ou unha “tempada de aprendizaxe”, é porque foron exactamente así. Aínda que a banda cantaba en inglés, Santi Balmes levaba tempo escribindo en silencio en castelán e catalán todo tipo de relatos, ata que comentou a posibilidade de integrar ese estilo narrativo nas propias cancións de LOL . Durante unha conversación achega do futuro da banda, acordouse realizar un disco en castelán, efectuar catro concertos de despedida, e abandonar o proxecto.

A primeira canción que Santi Balmes compuxo en castelán foi ‘Marlene a veciña do ártico’ aínda que a primeira que escoitou LOL foi ‘Os nenos do mañá’.

A reacción de Jordi Roig ao escoitar aquela letra foi:“Oh. Xa. Ben. Claro”

O grupo incorpora á súa formación a Julián por dous motivos: o primeiro era obvio. Naqueles momentos aquel mozo post grunge parecía crer máis no proxecto que a propia banda, así que LOL considerou que a súa achega sería moi importante. O segundo motivo era que o rapaz cobraba un fixo como músico, pero se entraba en LOVE OF LESBIAN a banda aforraríase pagarlle os seus honorarios. Desta maneira, Julián formou parte dunha xunta de accionistas a cal repartira unicamente perdas. Exceptuando este nimio detalle pecuniario, a achega de Julián , o cambio de rumbo lírico de LOL e a aprendizaxe de RickyFalkner como produtor, deron como froito ‘Manobras de escapismo’, o suposto último traballo como banda antes de iniciar un “ilusionante” porvir como oficinistas.

Manobras de escapismo’ foi o primeiro disco gravado en Blind Records da man de SantosBerrocal e Fluren Ferrer.Este álbum recibe moi boas críticas dos medios e lévalles a festivais como o Festival Internacional de Benicàssim ou o Popkomm de Berlín, onde aparecen nun destacado 48 º mellor disco nacional do ano en Rockdelux..

Logo xa non aparecerían máis na mencionada revista, exceptuando nas votacións dos seus lectores.

Con todo, a banda empeza a notar un cambio de percepción por parte do público, quen empeza a cantar os temas de Manobras ‘de escapismo’nos seus directos e empezan a ver sentido ao que están a facer ao notar un seguimento real e non mediático. Fichan pola axencia de management Ártica e Baldo acompáñalles aos teclados durante toda a xira.

Con Contos ‘chineses para nenos do Xapón’ (2007) (producido por Ricky Falkner e gravado en Blind Records, reciben o premio ao Mellor Disco do ano por parte de Mondosonoro e realizan unha pequena xira de presentación por Estados Unidos, tocando no SXSW de Austin (Texas) en 2008. O disco supón un momento de afianzamento de estilo por parte de LOL . A mediados do lanzamento do disco, LOVE OF LESBIAN abre unha conta en MySpace. Baldo pasa de ser o teclista de LOVE OF LESBIAN para tocar con Sidonie , quen antes de irse, recoméndanos ao noso actual teclista  Dani Ferrer. Durante as primeiras presentacións dese disco, xusto cando as cousas empezaban a andar ben, Oriol Bonet ten un grave accidente de moto. Clavícula rota, cinco costelas fracturadas e perforación de pulmón. Chámame desde o hospital dicíndome “O próximo concerto non o vou a poder facer pero dentro de quince días volvo”.

Xa.

O optimismo do noso amiguete quedou ben reflectido en semellante frase. Durante tres meses foi substituido por Xavier Molero , alias Mole, actualmente, batería de Iván Ferreiro.

En marzo de 2009 publicouse un novo álbum, ‘1999 (ou como xerar incendios de neve cunha lupa enfocando á lúa)’ , disco que supuxo un antes e un despois na traxectoria da banda. Neste disco a banda decide fichar por Music Bus, discográfica e management, quen mantén unha Joy Venture con Warner . Este disco conta coa colaboración da cantanteZahara en e  Marta Puig, alias Lyona, realiza os clips e deseño do disco na súa totalidade, exceptuando ‘Cuestións de familia’ que é obra de Rafa dos Arcos de Mans de Topo. Os clips contaban sucesos puntuais dunha relación de parella acaecida facía 10 anos. Foron protagonizados por MariñaFrancisco e Carlos Torres.

Durante a súa primeira semana á venda, o álbum entrou ao número 33 da lista oficial de vendas en España (lista Promusicae) e grazas a este traballo o grupo recibiu o recoñecemento de distintas publicacións, entre as que destaca a revista Rolling Stone, que en 2010 outorgoulles os galardóns de Grupo ‘do Ano’ e ‘Xira do Ano’. Tanto en 2010 como en 2011 recibiron o premio Enderrock da música catalá como “Mellor Artista Catalán noutras Linguas“.

Grazas a este traballo estiveron máis de dous anos de xira por toda España. Durante o verán de 2010, LOVE OF LESBIAN foi cabeza de cartel de numerosos festivais españois. Esta xira finalizou en febreiro de 2011 con catro datas consecutivas en Joy Eslava (Madrid) e tres en Razzmatazz (Barcelona) onde se esgotaron todas as entradas en poucos días. Tamén tocaron na sala Scala de Londres e, por primeira vez, en Latinoamérica, no Festival Cidade Emerxente de Buenos Aires. En xeral, o público de cada cidade cuadriplicouse con respecto a anteriores discos. Tras a xira, comezaron a dar algúns concertos en formato acústico nalgunhas cidades españolas e só puido verse ao grupo ao completo en contados festivais durante o verán.

En maio de 2012 fíxoselles entrega dun disco de ouro polas copias vendidas de 1999  ‘(ou como xerar incendios de neve cunha lupa enfocando á lúa)’

Ademais de realizar os seus álbums e concertos, LOVE OF LESBIAN participan tamén de forma paralela en diferentes proxectos. No ano 2009, colaboraron coa organización solidaria Supernanas, coa canción ‘Nanay’ e gravan ‘Verge Albina’ para o disco tributo ‘Més raons de pes. O tribut a Umpah-pah’. En 2010 publícase ‘O alpinista dos soños’, disco tributo a Antonio Veiga, onde participan interpretando xunto a Zahara o tema ‘Loita de xigantes’. A Televisión Autonómica Catalá, co apoio do Terrat, seleccionou a este grupo para facer a Banda Sonora do programa ‘Divendres’, conducido por Xavier Coral e Espartac Peran, así é como Julián e Santi gravan o tema ‘Incondicional’ para os mundiais de atletismo.

En abril de 2010 levaron a cabo un proxecto conxunto con Camon no que pretendían citar a 1999 fans para que acudisen á sala A Riviera (Madrid) provistos das súas guitarras para tocar varias cancións de forma simultánea. Para iso habilitaron unha ‘sala de ensaio virtual’ onde subiron tutoriales en vídeo e partituras dos temas elixidos co fin de que todos puidesen prepararse as cancións antes da data seleccionada. O resultado foi unha sala chea de persoas procedentes de toda España equipados con todo tipo de instrumentos, desde guitarras a melódicas pasando por ukeleles e violíns. Unha vez máis, o grupo foi pioneiro nun proxecto que máis tarde volvería levar a cabo, esta vez con Iván Ferreiro.

Como colofón, a banda filmou o seu últimos tres concertos da xira, chamados ‘Últimos días de 1999′, que saíu en formato DVD.

‘A noite eterna. Os días non vividos’ (2012) é o sétimo álbum de estudo e entrou directamente no número 1 de vendas de Afyve. Trátase dun álbum dobre formado por 18 temas do que en abril de 2012 adiantáronse tres, ‘Wio’, ‘Os seres únicos’ e ‘A fame invisible’ alcanzando os primeiros postos de vendas en plataformas como iTunes. O disco céntrase na noite e o anonimato dentro dunha gran cidade. A primeira parte cóntanos todo o que podes chegar a vivir durante a noite, a outra, todo o que deixas de facer por vivir a noite. Pequenas historias que transcorren entre o ocaso e a madrugada. Seres anónimos e noctámbulos que mesturan realidade e ficción, que se moven entre a crueza e o humor. O disco publicouse o 22 de maio baixo o selo de Music Bus e distribuído por Warne r.

‘Oniria e Insomnia’ foi dirixido por Lyona , quen tamén se encargou do deseño do cedé.

‘Wio’ foi dirixido por Kike Maíllo e producido polo Terrat.

‘Se ti disme Ben, eu digo Affleck’ foi dirixido por Jesús Hernández e producido NYSU FILMS.

A mediados do lanzamento, o director Alfonso Cortés Cavanillas decide chamar a súa primeira película como “Os días non vividos”. Co mencionado director fílmase un clip directamente relacionado co filme.

A súa crecente popularidade lévaos actualmente a emprender a xira “A Noite Eterna 2013″ por varias cidades de España, así como a realizar unha segunda visita a Latinoamérica, nesta ocasión a México, celebrando tres presentacións durante o mes de marzo, unha delas no festival Vive Latino 2013 .

Acto seguido LOL ponse ao choio para poñer música á campaña estival de Estrela Dammcoa súa canción ‘Fantastic Shine’ coa que chegan ao nº 2 en plataformas como ITunes e coa que levan aproximadamente un millón e medio de streamings. Despois de levar 5 anos tocando sen parar, LOVE OF LESBIAN deciden efectuar un parón estival, exceptuando os festivais Low Cost e DCode. No outono volven a México onde esgotan en breves horas dous días na Sala Lunario de Distrito Federal.

Ultimamente víullenos por México, VIVE LATINO 2014, gozando dunha gran audiencia de apaixonados amigos e amigas. Tamén sacamos un EP de corte histriónico onde flirteamos con outro tipo de estilos NOUVELLE CUISINE CANÍBAL.

Este verán atopámonos presentando un show máis hedonista, por todos os festivais que nos chamaron, ao que bautizamos co bobísimo nome do PODER DA TESOIRA, onde, menos seriedade e melancolía, un atopa de todo.

No outono, cambio de rexistro.  Xunto a Guillem Albà presentaremos “ESPELLOS E ESPELLISMOS”, Ou “MIRALLS I MIRATGES”, un repaso teatralizado polo noso repertorio máis seriote.

No 2015 desapareceremos dos escenarios para traballar entre bambalinas un novo disco e outras sorpresas. Por exemplo:

– Jordi Roig cambiarase de sexo (ten hora para o mes de Febreiro)

– Santi Balmes farase un tratamento capilar para ser definitivamente calvo.

– Julián Saldarriaga toureará un becerro depilado.

– Oriol Bonet iniciará unha sección porno en fangazing.com

– Joan Ramón Planell presentarase ás eleccións polo Concello de Madrid cun donete como número 2.

– Dani Ferrer falará por fin do seu misterioso pasado como alumno internado nun colexio de curas.

Love of Lesbian (+artista invitado)

IMG_1732-960x460Es uno de los grupos más importantes de la escena independiente española y presentará su nuevo trabajo discográfico en Ourense. El grupo visitará Ourense antes de recalar en algunos de los principales festivales del país, justo después de sus primeras presentaciones en Madrid y Barcelona.

La actuación será en el multiusos Pazo Paco Paz el sábado 14 de Mayo de 2016 

La apertura de puertas será a las 20:30 h

Entradas:

Las primeras 1000 entradas tendrán un precio de 14€ sólo en este portal de venta Codetickets

Puntos de venta Físicos.

Ourense: Peggy Records

Santiago: A Reixa Tenda

Vigo: Discos Elepé

A Coruña: Discos Portobello

Venta de entradas Online:

Manuel Baltar, presidente de la Diputación de Ourense, ha querido aprovechar este evento para convertir ICC Fest en un escaparte para artistas y grupos locales de la provincia, por lo que desde la web (www.ourenseiccweek.com) se pondrá en marcha una convocatoria de concurso cuyo premio consistirá en actuar como grupo invitado de Love of Lesbian. El jurado estará compuesto por profesionales de sector como: Tomás Fernando Flores (Director de Radio 3), Joan Luna (Redactor jefe de Mondosonoro), Manuel Aguilar (músico y Presidente Fundación SGAE), Manuel Araújo (Coordinador de ICC Week y Director de Festival Arteficial) y Juan Rivas (Coordinador de ICC Week, Presidente del Consejo Territorial de SGAE en Galicia y Músico).

 

Enlace al Concurso de Banda Invitada, bases:  

http://ourenseiccweek.com/icc-awards-2/

Share This